Pushkin Navoiyning qoshiga kelib, Uzr so‘rab turar!..

Shavkat Mirziyoyev 1-iyun kuni Zebo Mirzoni O‘zbekistonda xizmat ko‘rsatgan madaniyat xodimi unvoni bilan taqdirladi.

“Bugun O‘zbekistonning shiddatiga qarab hayratlanganlar ko‘p. Lekin uning tinchligiga, mustaqilligiga, ozodligiga ko‘z tikkanlar bo‘lsa, o‘z she’rim bilan ularga javob berganman”, - dedi shoira.

Taqdirlash marosimida Zebo Mirzo rus propagandasiga javoban yozgan she’ridan bir parchasini Shavkat Mirziyoyev oldida o‘qib berdi.

She’rning to‘lig‘i quyida keltirildi:

KISHAN KIYMA…

Kishan kiyma, bo‘yin egma, ki sen ham hur tug‘ilg‘onsen!
Abdulhamid Cho‘lpon

Kishanlar kiyaymi,

Bo‘yin egaymi,

Erkimni beraymi senga qaytarib?

O‘zni unutaymi,

Qonlar yutaymi,

Turaymi qoshingda mute, muztarib?!

Chopaymi

Chopilgan tomirlarimni,

Sug‘urib beraymi tilimni?!

Bir «hayt!» deb,

Sermasang qamchining,

Qul qilib beraymi Elimni?!

Ko‘zimi yumaymi,

Endi ochilgan

Tarixning asotir kitoblaridan?

Yuzimni buraymi,

Yovdan yuzini

Burmagan ajdodim xitoblaridan!?

Qilichim tashlaymi

Sinmasdan burun…

Qattol qilichiga tegmay jarangi?

Qo‘qonmi, Marg‘ilon

va yoki Jizzax…

Janggoh etagida tugamay jangi?

Sanchaymi

Har bitta go‘daklarimni,

Vahshiy bir askarning miltiq tiyg‘iga?

Ko‘ylagin ilaymi

Ko‘kaldosh, Ko‘kcha…

Masjidin to‘rida turgan tug‘iga?

O‘taymi

Pok muslim, toza muslima

Bobom yo momomning qabrini buzib?

Yerga urayinmi yalovlarimni

Onam tumorini uzganday uzib?

Ketayinmi yana

Yuz yillar nari,

Peshonamga la’nat tamg‘asin bosib?

O‘ldiraymi

gul-gul farzandlarimni

Surgunga jo‘natib,

Dorlarga osib?!

Qarab turayinmi

Suvrati ayon,

Sotqin siyog‘iga jimgina boqib?

La’natlaymi

Cho‘lpon, Usmonlarimni,

Qodiriy kitobin o‘tlarga yoqib?!

Buzayinmi

Xiva, Buxoro Arkin,

Ming yillik minora havozalarin?

Bir dag‘dag‘a qilsang,

Ochib beraymi

Toshkent yo Samarqand darvozalarin?!

Yerga ko‘mayinmi,

Osmonni ochgan

Nasta’liq, shikasta imlolarimni?

Buzilgan qasringga

To‘laymi xiroj –

Ipagu paxtamni, tillolarimni?

Omi deb kulaymi

Daholarimdan,

Berishsa – ko‘zining yog‘igacha yeb?

Or qilaymi xalqim,

Ona tilimdan,

«Shuyam millatmi deb, shuyam xalqmi deb?!»

Bo‘shatib beraymi

Madrasalarni,

Yov bostirib kelsa – otxonalarga?!

Almashib beraymi

Masjid, madrasa,

Sajdagohlarimni butxonalarga?!

Yana nima deysan,

Nima istaysan,

Yolg‘on, fitnalardan bezmadingmi hech?!

…Pushkin Navoiyning qoshiga kelib,

Uzr so‘rab turar!..

Sezmadingmi hech?!

O‘ynashma

Millatning g‘ururi bilan,

Millatning Nomusi, Oridir – bu Erk!

Ona degani bu – Ona tilidir!

Va butun bir xalqning boridir – bu Erk!

Jonini jahonga

Jon deb ulashgan

Ulug‘ bir Onamiz – shu Vatan haqqi,

Kelsang,

Odamday kel! –

Bag‘rimiz ochiq,

Non haqqi, tuz haqqi, jonu tan haqqi!..

Istibdod sirtmog‘in

Bo‘ynimga solmoq –

Bo‘lsa agar qasding,

Umidingni uz!

Koinot qalbida

Porlab turibdi

Bugun O‘zbek degan munavvar bir So‘z!

Qo‘rqitma!

Qalbimdan qo‘llaringni tort!

Katta Yo‘lga chiqib bo‘lgan Karvonmiz!

Asli sen qo‘rqasan!

Chunki Ishq bilan,

Bir buyuk qalb bo‘lgan O‘zbekistonmiz!

Bir buyuk xalq bo‘lgan O‘zbekistonmiz!

Kishanga qayt, deysan…

Ey, sho‘rlik olchoq…