Nega ayrim qozoq doʻstlarimiz Oʻzbekiston yutuqlaridan xursand boʻlmayapti?

Gapning indallosi shundaki, Oʻzbekiston prezidenti Shavkat Mirziyoyev yaqinda AQShning Nyu-York shahrida boʻlib oʻtgan BMT Bosh Assambleyasi sessiyasi doirasida muvaffaqiyatli diplomatik yutuqlarga imzo chekdi. Xususan, Bosh Assambleya minbarida turib mintaqa va global muammolarni koʻtarish bilan birga, ularga yechimlar ham taklif etdi. AQSh prezident Donald Tramp bilan koʻrishib, muzokaralar oʻtkazgani, ikki davlat ishbilarmonlari, yirik kompaniyalari oʻrtasida bir necha milliard dollarlik shartnomalarning imzolanishi ham katta yutuq sifatida eʼtirof etildi. 

Ammo, negadir bu odimlarimiz ayrim qardoshlarimizga xush kelmadi. Ijtimoiy tarmoqlar nega Oʻzbekiston prezidenti Donald Tramp bilan koʻrishdiyu bizniki uchrashmadi, oʻzbeklar bizdan oʻzib ketmoqchi qabilidagi gap-soʻzlarga toʻlib-toshdi. Bu ham yetmagandek, Qozogʻiston prezidenti Qosim Joʻmart Toʻqayev oʻz yurtiga qaytar-qaytmas tashqi ishlar vaziri, mamlakatning AQShdagi elchisi va boshqa bir qator amaldorlarni ishdan oldi. Qozoq hamkasblarimiz ham jim turmay, yangi tayinlangan TIV rahbariga Oʻzbekiston Markaziy Osiyodagi yetakchilikni oʻz qoʻliga olmoqchimi qabilidagi provakatsion savollarni berishdi. Vazir diplomatik qonun-qoidalardan chetga chiqmaslikka harakat qildi biroq bot-bot “Vaziyatni koʻrmoqchi boʻlsanglar, iqtisodiy koʻrsatkichlarga qaranglar, shuning oʻz yetarli”, dedi. 

Bunday holatlar avval ham kuzatilgani eʼtiborga molik. Ayniqsa, sport sohasida. Koʻpincha sport olamida biror bir natija qayd etishimiz bilan qozoqlar ochiqchasiga nega biz ololmadik, oʻzbeklar oldi, degan savolni berishadi. Bundan biz zoʻrmiz, ular kuchsiz, degan xulosaga bormaslik kerak. Har kim oʻz kuch va imkoniyatlari darajasida kuchli va tengsiz. Qozoqlardan oʻrganishimiz, oʻrnak olishimiz kerak boʻlgan jihatlar koʻp. Ayniqsa iqtisodiyot, infratuzilma, ekologiya, hatto sport sohasida ham katta tajribaga ega. Ularning har bir yutugʻi bilvosita bizga ham ijobiy taʼsir koʻrsatadi. Zero geografik jihatdan bir mintaqada joylashganimiz, umumiy muammolarimizning mavjudligi, masalan transmilliy daryolar, Orol masalasi, shimoldan esayotgan imperializm shamollari bizni doim birdamlikka, hamjihatlikka chorlaydi. 

Shu bilan birga, yelkama-yelka turib erishiladigan yutuqlar, imkoniyatlarimiz ham yoʻq emas. Turizm, qishloq xoʻjaligi, ishlab chiqarish, katta bozorlarga chiqish potensiali va boshqalarga koʻz yumib boʻlmaydi. Bunday vaziyatda biz unday, ular bunday deyish oʻz ildizimizga bolta urish, oʻzimiz turgan shoxni arralash, umumiy dushmanlarga osongina yem boʻlishga tayyorlanishdan boshqa narsa emas. Xurmatli yurtdoshlar, aziz qoʻshnilar, bovurlarimiz, zamon qoʻlni qoʻlga beradigan, yelkaga yelkani tutadigan zamon. Biz bir boʻlsakkina zamon toʻfonlariga qarshi tura olamiz. Oramizga dushmanlik urugʻini sochmoqchi boʻlganlarga imkon bermaylik, bir-birimizning yutuqlarimizdan xursand boʻlib, muammolarimizga hamdard boʻlaylik. Yaxshi kunlarda koʻrishguncha.